Achter de schermen

Ze begon op 14 april 1982 bij Zegro en is daarmee de medewerker die het langst in dienst is. ,,Maar zeker niet de oudste”, zegt ze met een knipoog. Met Nel over Zegro praten is een boeiende bezigheid, want ze kan er uren over vertellen. Niet zo vreemd, omdat ze het bedrijf enorm zag groeien.


Dubbelrol
,,Ik woonde destijds bij de Delftweg om de hoek. Toen meneer Prins senior mij uitnodigde voor een gesprek, stond ik twee minuten later voor zijn neus. Dat sprak hem wel aan. Ik begon achter de kassa, samen met mevrouw Prins”, vertelt Nel. Ze groeide, na het behalen van haar typediploma en het afronden van een opleiding handelscorrespondentie, door tot secretaresse van meneer Prins. Aanvankelijk bleef ze dit combineren met een dubbelrol als kassamedewerkster en telefoniste. Dat was soms goed voor bijzondere taferelen. ,,De telefoon stond een stuk verderop, dus moest ik vaak heen en weer lopen. Door een luikje kon ik de kassa zien, dus als daar klanten stonden, vroeg ik de beller om even geduld te hebben. In die tijd werd dat zonder morren geaccepteerd.”


Meegegroeid
Nel groeide helemaal mee met Zegro. , Toen meneer Prins de zaak overnam van Van Zwanenburg hadden ze niet eens een vrachtauto, bezorgen was er toen ook niet bij. Dat kwam pas later toen meneer Prins de zaak overnam en bevriende klanten van hem daarom vroegen. Het was vrij uniek dat wij dat deden”, vertelt ze. Later reden er meer vrachtwagens, die voor de bevoorrading tot bij het hooggelegen laadperron moesten rijden. ,,Af en toe hoorden we dan een enorme klap, waarna we de flesjes drank of potten mayonaise langs het kantoor naar beneden zagen kletteren, met een ravage tot gevolg.”


Overgang naar nieuwe generatie
Na de verhuizing naar de Oost-Sidelinge maakte Nel ook de overgang naar een nieuwe generatie mee. Ik werd vervolgens de secretaresse van Leon en René, maar het beroep was veranderd. Als meneer Prins vroeger het parkeerterrein op kwam rijden, stond de koffie bij wijze van spreken al klaar. Nu doen ze veel meer zelf”, zegt ze. ,,Meneer Prins vond het best moeilijk om Zegro over te dragen, maar hij had er zeker vertrouwen in. Op zijn sterfbed vroeg hij wel of we goed op de zaak wilden letten. Hij gaf mij toen een armband, die ik sindsdien altijd heb gedragen. Hij heeft mij echt gevormd en ontzettend veel geleerd. Die herinnering koester ik. Zeker weten dat hij trots zou zijn als hij zou zien dat ik er nu nog zit. Persoonlijk vind ik het heel mooi dat de vriendelijkheid richting klanten, waar hij altijd zo op hamerde, nog altijd in het bedrijf zit opgesloten.”


Tante Nel
Als secretaresse van de hele zaak draagt ‘tante Nel’, de koosnaam die Jill Prins haar gaf en die inmiddels door heel Zegro wordt gebruikt, nog altijd overal waar ze kan haar steentje bij. Zelfs tijdens vakanties kan ze het niet laten haar mail te lezen. Ze is nu eenmaal graag bezig, vertelt ze. ,,Daarom kijk ik er nu al tegen op om over anderhalf jaar te moeten stoppen. Want ik kom na al die jaren nog steeds dagelijks met heel veel plezier naar het werk!”

Terug naar overzicht
Altijd als eerste op de hoogte van onze aanbiedingen! Schrijf je in voor onze nieuwsbrief